Wat is nieuw

Door het Glazen Plafond, een mindshift

Veel carrières van vrouwen blijven hangen bij het middel management. Wat is er nodig om toch door het Glazen Plafond te breken?


Andere spelregels

Na afloop van een masterclass over Female Leadership raakte ik in gesprek met een Letse, een Chinese en een Nederlandse vrouw. Zij werkten voor grote organisaties hier in Nederland. We hadden het over het glazen plafond. ‘Bestaat ie echt?’, vroeg de Nederlandse. De Chinese beaamde het volmondig. In haar organisatie, een multinational, stromen vrouwen moeiteloos door naar het middel management. Daarna stokt het. Alsof er boven het glazen plafond andere wetten gelden, andere spelregels. Bijvoorbeeld de regels van het netwerken: in het weekend samen golfen of na het werk een biertje drinken. Vrouwen doen dat niet. Toch wordt daar op informele wijze ambities en strategieën gedeeld. Daar worden beslissingen voorbereid. Vervolgens worden die beslissingen geformaliseerd in vergaderingen.

Voor veel vrouwen is dit nieuw. Zij hebben carrière gemaakt, tot aan het middel management, door hard te werken. Lange uren, uitdagende projecten en na het werk gauw naar huis. Daar wacht vaak een gezin, een huishouden of zorg voor een ouder. Op die manier missen zij de informele gelegenheden waar de onderlinge band wordt verstevigd en deals worden gesloten. Doorgaans zien vrouwen dit niet als onderdeel van het werk, maar als iets wat er extra bijkomt.

Slim netwerken

Bovendien, zo zei de Letse, is het best awkward wanneer een vrouw buiten werktijd een biertje gaat drinken met een mannelijke collega, in het kader van netwerken. Dat wordt eerder gezien als een amoureuze avance. Mannen kunnen dus zonder reputatieschade rustig netwerken buiten werktijd. Vrouwen kennelijk niet. De Chinese vrouw opperde dat het gezamenlijk bezoeken van congressen en symposia een goede setting is om op informele wijze met collega’s te netwerken. Per slot van rekening zit je dan in hetzelfde hotel en wordt er samen gedineerd.

The rain that makes the grass grow

Toen stelde de Letse de vraag: ’Zelfs al zou ik uitgenodigd worden voor een functie op directie niveau, dan is er iets in mij dat daar helemaal geen trek in heeft. Hoe komt dat toch?’

Al pratend kwamen we er achter dat vrouwen zo’n functie boven het glazen plafond interpreteren als nog meer uren werk, nog minder tijd voor thuis, te veel politiek gedoe. Dat, gecombineerd met de twijfel over eigen kunnen, doet hen vaak besluiten om niet eens te solliciteren op een dergelijke positie. Om deze lekkage van vrouwelijk talent te stoppen, is er, naar mijn idee, een mindshift nodig. In plaats van je af te vragen of je alle capaciteiten en ervaring hebt om de job te doen, zou je je juist  kunnen afvragen: in hoeverre biedt de functie mij de kans om invloed te hebben in overeenstemming met mijn persoonlijke waarden en missie? Het uitgangspunt is dan wat je hier te doen hebt op aarde in de tijd die je gegeven is. Op die manier maak je gebruik van je positie in plaats van dat je je laat gijzelen door je positie. Ook dat heeft te maken met leiding nemen, namelijk over jouw leven en hoe je dat invult. Ah’, zei de Letse, ‘so we women tend to focus on the drop and don’t see the rain that makes the grass grow.’  Mooier dan dat had ik het niet kunnen zeggen.



Ga terug