Wat is nieuw

Kinderen als obstakel?

De combinatie van werken en de zorg voor kinderen is een er één van veel gepuzzel. Het gevaar is dat we onze kinderen louter als obstakel gaan zien voor onze carrière. Een gastblog van Margret Mattheeuwse.

 

Kinderen

Laatst was ik op een congres in Amersfoort met als thema Vrouwen en Geld. Een nuttig thema want geld blijft een ingewikkeld en vaak onbesproken onderwerp, ook voor mij. En als men praat over Vrouwen en Geld, dan beland je al gauw bij het onderwerp 'kinderen'. Want carrière maken en thuis zijn om voor de kinderen te zorgen, dat kan niet tegelijkertijd. Iedereen maakt daar haar eigen keuzes in. Keuzes die vaak felle meningen en stellingen oproepen bij andere vrouwen over thuisblijfmoeders, carrièremoeders en andere moeders.

De toon waarop

Het was echter niet dit harde oordeel over elkaar wat me het meest opviel. Nee, het was de toon waarop er werd gesproken over de aanstichters van dit alles, 'de kinderen'. Kinderen als hobbels op onze weg naar een topbaan. Kinderen als obstakels naar onze zelfontplooiing die ons ervan weerhouden de volle 100% bezig te zijn met onze eigen bezigheden. We maken er allemaal wel eens grapjes over, in de trant van "oh ja wat doen we dan met de kinderen, waar kunnen ze deze keer logeren?" En grapjes maken mag, zolang je oog blijft houden voor de kern van waarheid die erin schuilt. Welke keuzes maken we voor ons eigen welzijn en welke keuzes maken we voor het welzijn van de kinderen?

Op het congres zag ik een filmpje van een vrouw die een topbaan combineerde met de zorg voor haar kinderen door de kinderen overdag naar een kinderdagverblijf te brengen. "Het was de enige crèche die meteen plek had", grapte de moeder. Zou deze vrouw ook zo luchtig hebben gesproken als het over haar eigen baan was gegaan? Zou ze gezocht hebben naar andere mogelijkheden, zoals au-pair, gastouder? We willen zelf ook graag een goede baan op een fijne werkplek, een prettige sfeer. Waarom gunnen we onze kinderen dan niet de best mogelijke zorg gezien de omstandigheden.

Net mensen

Op zulke momenten is het net alsof we vergeten zijn dat onze kinderen echte mensen zijn, van vlees en bloed. Met eigen wensen, verlangens en gevoelens die niet zomaar aan de kant geschoven mogen worden. De ouders nemen de beslissing maar die mag niet enkel gebaseerd zijn op de wensen, verlangens en gevoelens van die ouders.

Een notaris die veel echtscheidingszaken onder haar hoede heeft, vertelde me eens dat ze de mensen aan haar tafel regelmatig vraagt de zaken eens om te gooien. Om de kinderen op één adres te laten blijven wonen terwijl de ouders om de week wisselen van huis. Dit voorstel wordt maar zelden serieus ter overweging genomen. Te vermoeiend, te chaotisch en niet om vol te houden. Toch is dit wel wat er in de meeste gevallen van de kinderen wordt gevraagd. Als het moet, kan iedereen het volhouden, ook de volwassenen. Maar de vraag is tegen welke prijs. Welke prijs betalen onze kinderen voor de keuzes die wij maken voor ons eigen welzijn?

Welk pad je ook inslaat, welke keuze je ook maakt in je leven, je kinderen gaan erin mee. Ze zijn afhankelijk van je en  zullen zich moeten schikken. Daarom is het zo belangrijk om als ouders bij elke keuze die je maakt je te realiseren dat ook zij graag een vertrouwde en warme plek willen hebben om na school uit te rusten. Dat ook zij graag de ruimte willen krijgen om dat te doen waar hun passies en interesses liggen. Eigenlijk zijn ze net als wij.

Een topkeuze

Dus neem zo nu en dan de tijd om weer even goed te kijken en te luisteren naar je kind en naar jezelf. Jullie verschillen niet zo veel als je denkt. Zorg er dan voor dat je je zaken goed regelt voor jou en voor je kind, een topkeuze!



Ga terug